Yazmak İyileştirir..

BBC’de yer alan bir haberde, psikoloji profesörü James Pennebaker, yazmanın etkilerini ile ilgili bazı deneyimler yapmış ;

James Pennebaker, öğrencilerinden en üzücü dönemlerine dair hissettikleri duyguları 15 dakika boyunca yazmalarını istiyor ve bunu dört gün boyunca tekrarlıyor.
Süreç devam ederken her 20 öğrenciden bir tanesinin ağladığına tanık oluyor ve devam etmek isteyip istemediğini sorduğunda devam etmek istediğini öğreniyor.
Pennebaker, bir sonraki süreçte öğrencilerinin ne sıklıkla doktora gittiklerini gözlemliyor ve ortaya çıkan sonuçla yeni bir şey keşfettiği duygusuna kapılıyor. Çünkü gizli duyguları üzerine yazan öğrencilerin daha az doktora gittiğini öğreniyor.
O günden sonra psikonöroimmunoloji alanında, özellikle yazma ile bağışıklık sisteminin işleyişi arasındaki bağlantıya dair pek çok araştırma yapılıyor.
Araştırmaların bir kısmı astım, iltihaplı romatizma, meme kanseri ve migren gibi hastalıklar üzerinde yoğunlaştırılıyor.
Kansas’ta yapılan küçük çaplı bir araştırmada, meme kanseri tedavisi gören kadınların duygularını ifade eden yazılar yazdıktan sonra hastalıklarıyla ilgili daha az sorunla karşılaştıkları ve doktor ziyaretlerinin bir hayli düştüğünü gözlemleniyor.
Söz konusu araştırma, kanserin yazma eyleminden etkilenebileceğini iddia etmiyor ancak hastalıklarıyla ilgili yazan kadınların, kanserle ilgili bilimsel gerçekler üzerine yazan kontrol grubundaki kadınlara oranla kısa vadede kendilerini çok daha sağlıklı hissettiğini gözlemliyor.
Tüm bu araştırmaların genel sonuçlarını değerlendiren Joanne Fratarolli, yazmanın kapsamlı bir etkisinden söz edilebileceğini fakat bu durumun da sınırlı olduğunu söylüyor.
Fakat Pennebaker, bir sonraki araştırmasında yazılarda kullanılan dili inceliyor. Yaraları hızla iyileşen kişilerin en çok “ben”, ardından ise “o” zamirine yöneldiklerini görüyor.
Pennebaker’a göre bu durum, kişilerin olaylara başka perspektiflerden bakmaya başladıklarının kanıtı olarak değerlendiriliyor.
Aynı kişiler “çünkü” kelimesini de sıkça kullandıklarını gözlemleyen Pennebaker, hastaların olaylara anlam kazandırmaya çalıştıklarını söylüyor.
Tüm bu incelikli araştırmalara rağmen yazmanın pek çok anlamda işe yaradığı gözlemlenmiş.

Evet gerçekten yazmak iyileştirir ben de buna inanıyorum , içine kapanık insanların kimseye dertlerini anlatamayan insanların ve bunu herhangi bir yazıya dahi dökmeyenlerin genelde hep psikolojik sorunları olduğunu görüyorum.Onun dışında migren,kanser,saç dökülmesi,diş dökülmesi,aşırı kilo alımı veya iştahsızlık ve başka hastalıklara da erken yaşlarda sahip oluyorlar ve kullandıkları ilaçlar ile iyileşemiyorlar,iyileşseler dahi bu kısa vadeli oluyor,ilaçları bırakınca tekrar eski hallerine belki daha da kötü şekilde geri dönüyorlar.
Ben Ortaokuldan bu yana hep yazmayı sevdim ve yazdım da her zaman bir günlüğüm olmuştur.Ortaokulda okulda yaşadığım kötü olayları yazardım,okumak istediğim meslekleri yazardım,kazanmak istediğim okulları yazardım.Lisede de her zaman günlüğüm olmuştur ,şiir defterlerim olmuştur hala da bu defterler durur. Bugun onları okuduğumda duygulanıyorum neler neler yaşamışım iç dünyamda ve neler neler yazmışım.O gün kendimi parçalayıp dünyanın sonu gelmiş gibi olan dertlerim şimdi okuyunca o kadar küçük ve komik geliyor ki. E ne demişler bir şeye üzülmeden ve kafana takmadan önce ilk şunu düşün ’’Bu olayı 5 sene sonra da hatırlayıp üzülecek misin?’’ cevap HAYIR ise o zaman boşuna kendini üzme.Çok doğru bir söz tabi başarabilmesi marifet hepimiz için.Bugun hala günlüklerim var,şiir defterlerim var,hatta babama ilkokulda yazdığım mektuplar,o yeni öğrenilen Türkçe ile eksik harflerle yazılan tatlı mektuplar hala duruyor.Babaya anneye yazılan şiirler maniler hatta şarkı besteleri var.Yazmak çok güzel bir şey gerçekten,herkes sevmez yazmayı ama içinde olacak sanırım.İlkokulda öğretmenimiz kompozisyon konusu verirdi bununla ilgili yazın derdi ve en sevdiğim şeydi bunu yapmak sayfalarca yazasım gelirdi.Yetmezdi başka arkadaşlara da yazardım onlar adına.
Şimdi küçük kardeşime bakıyorum oda sürekli mektup yazıyor bana , abisine ,annesine ,babasına.Şiirler yazıyor,şarkılar besteliyor hatta ona göre müzik bile yapıyor.Ve bunları yaparken kendince okulda yaşadığı dertlerini yazıyor,yaşadığı kötü şeyleri yazıyor ve rahatlıyor da.
Çünkü yazmak gerçekten iyileştirir arkadaşlar..

Leave a Reply

Translate »