Hamilelikte 13.Haftadayım

13.Haftama geldim bile,hamileliğim bu yolculuğun da etrafımdaki insanları daha iyi tanıdım sanki , kaba tabir ile kimin ne mal olduğunu çok iyi anladığım bir dönemdeyim.Bu zor sürecimde kimler yanımda oldu,kimler arayıp sordu,kimler bir telefon edip Allah bağışlasın diyebildi,kimler iki satır mesaj atabildi.Hepsini beynime yazdım.Ama her ne kadar beynime yazsam da şunu da hep kendime söylerim ‘’aman be kızım boşversene ne takıyorsun sanki çok önemli kim ne yaparsa yapsın sen mutlusun ya daha ne olsun anacım ‘’ kendi kendimin de psikoloğuyumdur aynı zamanda.
Hamileliğim yalnız geçiyor ,ne yazık ki annemden ailemden uzaktayım bir çorba getirenim yok ama çok şükür ki çimen gözüm var o ev temizliğine de oldukça yardım ediyor ve yemek konusunda da bana istediklerimi yapmak için elinden geleni yapıyor.Yine bu süreç de şunu anladım ki eşim benim her şeyim,arkadaşım,dostum,annem,babam,abim,kocam,hayat arkadaşım…
Miğde bulantılarım arttı ama yememde sıkıntı yok çok şükür hatta maşallahım bile var.Karamsarlaştım bu hafta bir garibim,çok derin mevzulardayım.Bu bebek bu kötü dünyada ne yapacak şimdi,bu kötü dünyaya onu getirerek ben suçlu muyum,bu kötü dünyada onu koruyabilecek miyim diye bir sorgulama kafasına girdim çıkamıyorum.

Leave a Reply

Translate »